Een diploma voor aan de muur

Een hoger opleidingsniveau, ik moet het halen, dat hbo-diploma is van mij! Als een pittbull zet ik mijn tanden erin. Ik moet zorgen dat ik goed opgeleid ben. Het word me met de paplepel ingegoten: blijf leren dan ontwikkel je jezelf. Mijn familie, waaronder mijn neefjes en nichtjes zijn hoog opgeleid. Ze vinden het vreemd dat ik op de middelbare school kookles krijg, en niet leer om met computers te werken. Ik vind dat jammer, omdat iedereen zijn eigen kwaliteiten heeft die hij of zij mag inzetten. We zijn niet allemaal studiebollen en het leren komt mij niet aangevlogen.

Maar toch: weet ik vrij snel na mijn MBO-diploma dat ik verder wil leren. In 2012 start ik met de studie Pedagogiek aan Hogeschool Inholland in Amsterdam. Wat voel ik me trots als mijn studentenpas met mijn pasfoto op de mat valt.Het eerste jaar neem ik te veel hooi op mijn vork. Drie dagen werken, een dag school en studeren. Ik besluit voor mijn studie een dag minder te gaan werken. Uiteindelijk stopt de deeltijdstudie, omdat er niet voldoende aanmeldingen zijn. Ook loop ik achter met studiepunten. Ik zal deze punten dus niet meer kunnen inhalen.

Mijn wereld stort in. De ene docent zegt je kan in het nieuwe schooljaar starten en daarna krijg ik te horen dat het niet doorgaat. Ik loop achter met studiepunten, dat kan ik niet meer inhalen. Op de valreep van het nieuwe schooljaar 2014 moet ik van alles regelen om de studie af te maken.In Amersfoort blijkt bij de Hogeschool Utrecht ook een deeltijdstudie te zijn. Fiew, ik mag me aanmelden.

Tijdens de studie Ecologische Pedagogiek, leer ik om een situatie vanuit meerdere perspectieven te bekijken en niet meteen zelf met de oplossing te komen. Er is bij deze studie geen boekenlijst, maar je bepaald zelf welke boeken je gebruikt. In eerste instantie bel ik mijn vriend huilend op dat dit niks voor mij is. Tijdens deze studie werken we samen met medestudenten die bijna zijn afgestudeerd. Ook gaan we bij elkaar op werkbezoek. Het contact met de docenten ligt anders, je noemt ze coaches en noemt ze bij de voornaam.

Aan mijn motivatie ligt het niet, maar ik ga iedere week naar huis met het gevoel: wat wordt er eigenlijk van mij verwacht? Mijn coach vraagt zich af of ik het hbo- niveau wel red. Mijn medestudenten moedigen me aan om door te gaan, maar zelf zie ik het niet zitten. Ik besluit in 2018 te stoppen, na veel wikken en wegen.

Twee jaar later denk ik terug aan mijn niet behaald hbo-diploma. Het is mijn kind waar ik alles voor deed en een hoop voor liet. Ik weet niet wat ik met het diploma had willen bereiken, het was eigenlijk niet meer als een diploma voor aan de muur. In gedachten had ik mijn afstudeerfeest al voorbereid. Iedereen zou trots op mij zijn. Als ik nu langs de vacatures scrol kom ik vacatures tegen met hbo- niveau gevraagd. Het maakt me boos. Ik heb het diploma niet, maar dat wil niet zeggen dat ik het leerniveau na al die jaren niet heb.

Hoe hard moet jij vechten voor je kansen?

Liset van de Sanden draaide tien jaar mee in de reguliere kinderopvang. Het zat haar niet lekker, dat de focus niet bij het kind lag. In haar columns kijkt ze terug en wil ze mensen aan het denken zetten: hoe sluiten we beter aan op de behoefte van het kind.