Kijk, mijn handen zijn groen!

Kijk mijn handen zijn groen!

Verf, Hand, Groene, Schilderen, Creatieve, Kleuren

‘Juf, ik weet niet wat ik moet doen.’ ‘Juf ik weet niet welke kleur ik moet gebruiken.’ Ik betrap mezelf erop dat ik twijfel over mijn activiteit. Ik vraag me af: wat vinden mijn collega’s ervan?

De kinderen staan te wachten tot zij een schort mogen aandoen. Het is zo groot dat je bij de jongere kinderen alleen hun voeten eronder uit ziet komen. Vandaag gaan we verven en de kinderen klimmen op de banken. Kijk, wat staat erop tafel? Verfflessen, kwasten, verfbakken en water om de kwast uit te spoelen. Sommige kinderen pakken een kwast en beginnen zichzelf ermee te aaien.

Laat een kind de keus of het de kwast gebruikt, of liever met zijn handen verft. De jongere kinderen vinden het heerlijk om de verf tussen hun vingers te voelen. Wie kan zich het herinneren van vroeger. Het liefst mengde je alle kleuren verf door elkaar. ‘Kijk mijn handen zijn groen!’ Een lik verf in de haren of over het gezicht, de kinderen gaan op in het verven. Er komt bij mezelf ook een druppel verf op mijn kleding. Het hindert mij niet, als ik zie wat een plezier de kinderen hebben.

Als de kinderen klaar zijn vraag ik of ze de verftekening mooi vinden. Je kunt ook vragen wat de kinderen zelf van de verftekening vinden. Dan gebruik je niet het wordt mooi. Want wat is mooi? Dit is voor iedereen verschillend!

Na de verfactiviteit kijkt mijn collega mij afkeurend aan. Haar verfactiviteit ziet er anders uit. De kinderen zitten aan tafel en de juf doet voor wat ze moeten maken. Als de juf langs de tafel loopt, corrigeert zij de kinderen als zij de verkeerde kleur gebruiken. Ja, daar krijg ik buikpijn van. Vaak maken collega’s ook een voorbeeld van hoe het knutselwerk eruit moet zien. Als je alle knutselwerken aan de muur hebt hangen, zien ze er allemaal hetzelfde uit. Waar is dat goed voor?

Ik laat de collega vertellen hoe zij de situatie ziet, en vervolgens leg ik uit dat de creativiteit van een kind belangrijk is. Een kind maakt hier zelf keuzes in. Laat een kind zijn gang gaan! Een kind hoeft niet aan de juf te vragen wat hij moet doen, of dat hij het goed doet. Lekker smeren en kliederen. Wees je hiervan bewust! Ik vraag de collega de situatie anders aan te pakken en te bekijken en voelen wat er gebeurt als je de kinderen zelf aan het werk laat gaan. Ik wil niet met de belerende vinger zwaaien, maar wel uitleggen wat ik zie gebeuren.

Liset van de Sanden draaide tien jaar mee in het stramien van de reguliere kinderopvang. Het zat haar niet lekker. In haar columns kijkt ze terug en wil ze mensen aan het denken zetten: hoe sluiten we beter aan op de behoefte van het kind.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *