Kinderopvangfabriek

Kinderopvangfabriek

‘s ochtend stond de koffie klaar. Ouders droegen de kinderen over aan de leidsters. De kinderen bekeken waar ze deze dag mee zouden gaan spelen. Ik vond het een rust moment voor leidster, ouders en kind.  Het was 2004 toen ik begon in de kinderopvang, als stagiaire.

Mijn eerste werkplek was in 2006 en bevond zich in een wijk die net gebouwd was. Het gebouw telde twee verdiepingen met op iedere verdieping zes groepen. Na een aantal jaar werd er een tweede gebouw neer gezet. Als je binnenkwam hing er aan het plafond een kroonluchter en aan de muren hingen schilderijen met kunst.Ik kreeg het idee dat het om de kwaliteit van de opvang ging. En niet om de kwaliteit van de ontwikkeling van kinderen.

Ik groeide met het bedrijf mee dus kende alle ouders en kinderen. De nieuwe ouders moeten zich overweldigd gevoeld hebben in onze kinderopvangfabriek. De groepen waren geschakeld: je had per leeftijdscategorie twee kleinere groepen, dit voor een huiselijke sfeer. Ik probeerde voor ouders en kinderen open te staan. Toch merkte ik dat ouders hun kind af zetten en richting hun werk vertrokken. Weg was het rustmoment uit mijn begintijd, dat voor iedereen waardevol was.

Tijdens mijn werk en studie ervaring zag ik kinderen die…… boos waren, geen land mee te bezeilen, en dan….. een boekje. Het humeur draaide om.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *